ดีมาก ทุกท่าน เหมือนว่าเราจะมี ซูชิ สำหรับมื้อเช้า
ไม่ลูกไม่ ทางนี้
เห็นสิงโตไหม๊? มองที่สิงโต และเป็นอย่างสิงโต
ถ้าลูกโตขึ้น
สักวันนึงเจ้าจะเป็นเหมือนอย่างพ่อ เจ้าจะต้องเรียนรู้การต่อสู้
ดา-ดา
อาลาเค พ่ออยากให้ลูกได้ดูอะไรบางอย่าง
เห็นปานตรงนี้มั๊ย?
เรามีเหมือนกันทั้งคู่
เมื่อเจ้าโตขึ้น เจ้าจะได้เป็นเจ้าป่าเหมือนพ่อ
ไหนขอพ่อดูเจ้าต่อสู้หน่อยซิ..พร้อมรึยัง?
ไม่เอาน่าอาลาเค อย่าเต้นสิ
ลูกแค่สนุกสนานกับตัวเองอยู่ใช่มั๊ย
เจ้าเป็นเด็กประหลาด ไม่ธรรมดาคนนึง พ่อว่า..
เอาหล่ะ..มาลองกันใหม่อีกครั้งนึง
ไม่เอาน่าอาลาเค
พอได้แล้ว...ซนจริงๆ
ดูพวกเจ้าซิ คงไม่มีทางสมหวัง ในสิ่งที่เจ้าต้องการหรอก
มาคุงก้า..ไม่นะนี่ เจ้าจะมาท้าทายชั้น อีกแล้วใช่มั๊ย
ดูไปรอบๆไว้ หลังจากที่ชั้นจัดการแก แล้วขึ้นเป็นสิงโตเจ้าป่า
แกจะได้มีเวลาเหลือเฟือ ที่ไว้ใช้กับลูกที่น่าเวทนาของแก
ก่อนที่ฉันจะเตะก้นเน่าๆของแก ขอถามอะไรแกหน่อย
ทำไมแกถึงต้องการ ที่อยากจะมาเป็นเจ้าป่า
ฉันดูดีกว่า ทรงผมเจ๋งกว่า หล่อลากดิน
และฉันก็อยากจะให้ทุกๆคน ทำในสิ่งที่ฉันพูด
เราจะสู้กันเมื่อนับถึง 3 1....
ตั้งใจดูนะ อาลาเค พ่อจะแสดงให้ลูกดู ว่าต้องทำยังไง
2 3!!
- รู้รึยัง ว่าใครเป็นเจ้าป่า? - แกไง
อย่าลืมมันก็แล้วกัน
เห็นรึยัง อาลาเค ว่าจะต่อสู้อย่างไร
อาลาเค ?
นั่นแหละ นี่ไงเจ้าแมวน้อยเหมียวๆ
เจ้าตัวนี้ มันน่ารักดีแฮะ
มันจะมีมูลค่าไม่น้อยเลยทีเดียว
นั่นแหละ..นิ่งๆเข้าไว้
พ่อจ๋า....
อาลาเค! อาลาเค!
อาลาเค!
ด๊า-ดา!
ไม่นะไม่!
อาลาเค!
-พ่อจ๋า! - พ่อมาแล้ว! จับไว้นะ!
ด๊า-ดา!
อาลาเค!
พ่อจ๋า!.พ่อ.อ.อ.อ...
ฉันไปมาแล้วทั่วโลก ในสายฝน
รู้สึกต่างถิ่น และรู้สึกแปลก
พาฉันไปยังที่ มีคนรู้จักชื่อของฉัน
เพราะฉันไม่เจอใคร ดูเหมือนกับจะคล้ายกัน
ฉันเป็นปลาที่ไม่ได้อยู่ในน้ำ สิงโตที่ไม่ได้อยู่ในป่า
เขาเป็นปลาที่ไม่ได้อยู่ในน้ำ สิงโตที่ไม่ได้อยู่ในป่า
ฉันเป็นปลาที่ไม่ได้อยู่ในน้ำ สิงโตที่ไม่ได้อยู่ในป่า
เขาเป็นปลาที่ไม่ได้อยู่ในน้ำ สิงโตที่ไม่ได้อยู่ในป่า
ฉันต้องการผู้คน ผู้คน พาฉันไปหาคนเหล่านั้น
นั่นเป็นความตื่นเต้นของป่า แสดงความรักให้พวกเขา
แสดงความรัก
แค่ได้มีใครซักคน มีใครซักคน
เพื่อจะไปถึง เพื่อจะไปถึง
ฉันรู้สึกเหมือนเป็นบ้านของฉัน
รู้สึกเหมือนเป็นบ้านของฉัน รู้สึกเหมือนเป็นบ้านของฉัน
ฉันฉันรู้สึกเหมือนเป็นบ้านของฉัน
ฉันจะไปออกเดินทาง เพื่อจะท่องเที่ยวตลอดไป
-ฉันไม่ชอบไอ้เจ้านี่เลย เค้าเป็นพวกน่ารัก
เขาขี้เก๊กชอบโชว์
เธอคิดว่าเค้าน่ารักหรอ
คำราม
เจ้าป่าแห่งนิวยอรค์ซิตี้
สิงโตอเล๊กซ์
ยังไงๆฉันก็ยังคิดว่ามันขี้เก็ก
เขาก็ยังเป็นสัตว์
ที่จริงเขาน่าจะพักบ้างนะ ที่จริงพวกเราน่าจะไปพักร้อนด้วยกัน
พักร้อนเนี่ยนะ นายอยากไปไหนล่ะ
สำหรับนาย ฉันไม่รู้นะ แต่ว่าฉันอยากไป คอนเนคดิกัด
ดังภาพที่เห็น มีสัตว์หลายชนิด รวมทั้ง Alex the lion ที่รู้จักันดี ในนามเจ้าป่าแห่ง New York
ได้หนีออกจากสวนสัตว์ตอนค่ำวันนี้
และมุ่งหน้าไปสถานี Central Station.
มันเป็นแมวที่ชั่วร้าย
บรรดาผู้รักสัตว ที่เรียกร้องทางสวนสัตว์ว่า
ให้ส่งพวกมันไปอยู่แอฟริกา
ต่างคื่นตระหนกเมื่อทราบข่าวว่า เรือลำเลียงสัตว์
ได้หายสาบสูญไประหว่างทาง
คืนนี้ ชาวนิวยอร์คหลายร้อยคน มาร่วมชุมนุมกันที่สวยสัตว
เพื่อไว้อาลัยให้แก่ สัตว์ทั้งหลายที่หายไป
ทุกคนต่างตั้งคำถาม ว่า "ตอนนี้พวกเขาเหล่านั้นไปอยู่ที่ไหนกัน?"
ฉันชอบเลื่อนมัน ขยับมัน
เขาชอบเลื่อนมัน ขยับมัน
หล่อนชอบเลื่อนมัน ขยับมัน
เราชอบ ขยับมัน
ฉันรู้ว่านายรู้จักเพลงนี้ มันไม่เคยตกยุคเลย
เราชอบ ขยับมัน
พวกเราจะคิดถึงพวกนายนะ ตุ้ยนุ้ย พวกนายฮาจริงๆ
ดีใจที่เราสอนนายใช้ห้องน้ำได้
ถ้ามีโอกาสได้มาที่เซ็นทรัล แมนแฮทตั้น โทรหาก่อนเลยนะ
ฉันพูดจริงๆ นะ ต้องโทรมาก่อนนะ
สงบได้แล้ว สงบได้แล้วทุกคน เงียบๆ
พวกนายจะไปไม่ได้ถ้าไม่มีไอนี่
เฮ้ เซอร์ไพรส์ ตัวประหลาด
โยก โยก
ดูสิ เราเป็นสาวพราวเสน่ห์
ดูสิ เราเป็นสาวพราวเสน่ห ไม่ใช่หรอก นี่เราเอง ราชาจูเลี่ยน์
ไหนพวกเจ้าคนไหนหลงเสน่ห์เรามั่ง ยกมือขึ้น
เจ้าพวกบ้า พวกเจ้าจะต้องดีใจแน่ๆ ถ้ารู้ว่า เราจะไปด้วย
ไม่ล่ะ ขอบใจ
ไปสิ นี่เครื่องบินของเรานะ
จนกว่าเราจะกลับมา พร้อมกับของแปลกๆ จากประเทศอื่น
สตีวี่จะดูแลแทนเรานะ
กระหม่อมคิดว่า พวกเขาไม่ค่อยชอบ ความคิดนี้เท่าไหร่นะพะยะค่ะ
เจ้าว่าไงนะ สตีวี่
ไม่
อะไรนะ? จริงอ่ะ? ไม่ นายไม่ได้พูด โอ้ เป็นไปไม่ได้เลยซักนิด
ซนจริงๆ เลยนะ เจ้านี่ สตีวี่พูดว่า
กินเค้กกันเถอะ
คิง จูเลี่ยน รอข้าน้อยอยู่
ผมพร้อมแล้ว ผมมีแผนการณ์
ไม่นะนี่มันมอร์ทนี่ มันน่ารำคาญชะมัด
อย่าให้มันไปด้วยนะ
มีกรรไกรและโลชั่นทามือ ในกระเป๋าถือของเจ้านั่น
ทุกคน เข้าไปข้างในเร็ว เข้าไป เข้าไป เข้าไปเร็ว เร็วสิ
เสาค้ำ พร้อม!
สายรัด พร้อม!
เครื่องยนต์ เช็ค เครื่องต้มกาแฟ เช็ค
นี่นาย
อุ๊บส์ เดซี่
นั่นต้องเป็นหนังสติ๊กที่ใหญ่ที่สุด เป็นอันดับ 2 ที่ฉันเคยเห็นเลยแหละ
เราต้องทำได้ ท่านผู้โดยสารโปรดฟัง
นี่คือกัปตันของทุกท่านพูด
กรณีมีเหตุฉุกเฉิน กรุณาสวมชูชีพ
แล้วเตรียมตัวตาย
นิวยอร์คจ๋า เรามาแล้ว
นั่งที่ ผ่อนคลาย แล้วสวดภาวนะกับพระเจ้าด้วยว่า ให้ไอ้เครื่องโกโรโกโสนี่มันบินได้
พระเจ้าอะไร โกโรโกโสอะไรกัน
พร้อมบินแล้วครับท่าน
เปิดด้วย ฉันอยู่ข้างนอกนี่
ในกรณี่ที่เครื่องสูญเสียความกดอากาศ
กรุณาสวมหน้ากากนี้ เพื่อผู้โดนสารท่านอื่น จะได้ไม่เห็น สีหน้าตื่นตระหนกของท่าน
ขอโทษนะครับคุณ เข็มขัดนี้ มันควรจะยึดติดกับ ที่นั่งของผมไม่ใช่หรือ
ไม่ค่ะ โอเค เด็กๆ ยิงได้
ยิง
ยิง ยิง
เมลแมน!
เฮ้ มอร์ท
หวัดดี
นั่นมันแปลกนะ
เฮ้อ ใครบางคนกำลังฝันอยู่เหรอ หา? ฉันว่าฉันเพิ่งเห็นมอร์ท บนปีกเครื่องบินนะ
นายดูมาดากัสก้ามากไปแล้ว
ฉันรู้ ฉันดูผิดเอง
มันช่างวิเศษ ชั้นว่าเราจะต้องสนุก มากกว่า ที่ที่เราจากมานะ
ช่ายยย เหมือนกับนายตบฉันที่ก้น
มันก็แค่ส่วนหนึ่ง ของสลัดอารมณ์ ของนักแสดงตัวน้อยน่ะ
แล้วจะเอาก้นชั้นไ ปวางข้างขนมปังกรอบรึ?
นายไม่ต้องพูดเหน็บชั้นก็ได้ มาร์ตี้.
พวกนายรู้อะไรมั้ย ฉันกำลังคิดว่า เมื่อเรากลับถึงบ้าน ฉันจะสมัครเข้าโครงการหาคู่
โครงการหาคู่เหรอ
ฉันคิดว่า พวกเรา มาถึงจุดหนึ่งของชีวิต
เธอหมายถึง
อะไร เหมือนแฟน
ช่าย..แฟน
กับ... กับ ผู้ชายคนอื่นน่ะหรอ
นายหมายความว่ายังไง ผู้ชายคนอื่น
บ้าจริง
ฉันจะไป เอ่อ.. ทำไมเรายังไม่ได้เครื่องดื่มอีกนะ
ฉันกำลังไปเช็ค
จ้ะๆ พูดไปเถอะ ฉันว่าฉัน จะหลับสักงีบดีกว่า
คุณเห็นนั่นมั้ย มันสนุกจัง
ฉันชอบหัวเราะ มันเป็นประสบการณ์ดีๆที่ได้หัวเราะ
หัวเราะ!
นายช่วยกลับไปได้มั๊ย นี่มันชั้นเฟิร์สคลาส
ไม่ใช่เรืองส่วนตัวนะ เราแค่พิเศษกว่านาย มอริส ฉันเผลออยู่! ยิงฉันเลย!
-เขายิงฉันแล้ว! ได้แต้ม! นั่นมันหีบเพลงเหรอ
-ขี้ข้าอากาศ -จะให้ผมช่วยอะไรครับ มิสเตอร์แมนคีวิสซ์
เอาถั่วของเราเสิร์ฟในจานเงินหน่อย
เรามาตามเครื่องดื่มที่สั่งไป
โทษที แถวนี้ยุ่งนิดหน่อย
-ฉันว่าฉันกลับดีกว่า... -ตัวนายอยู่ไหนน่ะ
นายทำฉันขนลุกหมด! ช่วยกลับไปนั่งที่เดิมได้มั๊ย
การแบ่งคลาสเป็นอะไรไปแล้วเนี่ย
กระผมว่าเรื่องการเมือง ก็แค่เรื่องตลกนะขอรับ
เราจะออกไปหาสับปะรดกัน แม่ยาหยีของฉัน
สคิปเปอร์ ดูสิ
วิเคราะห์
ดูเหมือนเจ้าหลอดเล็กๆนี่จะเตือนว่า มีอะไรบางอย่างผิดปกติ
ฉันว่ามันสวยออก เคลิ้มๆดีด้วย
นั่นด้วยครับท่าน
ใช่! ริโก้
ขอคู่มือ
หมดปัญหาแล้ว
-บางทีน้ำมันอาจจะหมดครับ -ทำไมถึงคิดแบบนั้นล่ะ
เพราะเครื่องยนต์หนึ่งหยุดทำงานแล้วครับ
..ฉละเครื่องยนต์สองกำลังตามไปติดๆ
ประจำที่ เด็กๆ
อย่ามองนะสาวน้อย นี่อาจจะสยองขวัญนิดหน่อย
ประกาศ! นี่คือกัปตัน
ผมมีข่าวดีและข่าวร้ายจะบอก ข่าวดีคือ เรากำลังจะลงสู่พื้นแล้ว
ข่าวร้ายคือ เรากำลังจะ"ตก"ลงสู่พื้น
เมื่อเดินทางทางอากาศ เราคงไม่มีทางเลือกนัก
แต่ก็ขอบคุณ ที่เลือกเดินทางกับเพนกวินแอร์
ชูมือขึ้นสิมอริส ชูมือขึ้นแล้วสนุกขึ้นเยอะเลย
ฉันบินได้!!
นี่มาร์ตี้ ฉันอยากให้นายรู้ว่า นายเป็นเพื่อนแท้ที่หายากที่สุดในโลกของฉัน
ขอบใจสหาย! นายก็เป็นเพื่อน ที่ดีที่สุดของฉันเหมือนกัน
-และนายคงไม่ว่านะ ถ้าฉันจะบอกอะไรนายอย่าง -บอกมาเลย!
ฉันทำ iPod นายพัง!
ปุ่มมันเล็กกระจิ๋วหลิว! ทำฉันหงุดหงิดชะมัด!
-ให้ตาย! -ฉันขอโทษ!
-ฉันจะฆ่านายแน่ๆ! -มันเป็นอุบัติเหตุ!
-เป็นอุบัติเหตุ!
ฉันรักเธอกลอเรีย! รักมาตลอดเลย!
เหมือนกับที่รักชายหาด หรือรักหนังสือ ... หรือชายหาด
ให้ตายสิสาวน้อย เธอพริ้วยังกับใบไม้ลู่ลมแน่ะ
ริโก้ สนุกพอแล้ว
เชิดหัวขึ้น
ลดเกียร์
ค่อยๆนะ เอาแค่จูบพื้นเบาๆ
แค่จจุ๊บนิดๆ จ๊วบหน่อยๆ เหมือนเวลานายจูบน้องสาว
ฉันบอกว่าแค่จูบไง!
เอาล่ะ แตะเบรคเบาๆ
รุกฆาต
เตรียมตัวลงจอดฉุกเฉิน ผลร่ม! กาง!
โฮ่ เรามาถึงแล้ว
ที่นี่ที่ไหนเนี่ย
เกิดอะไรขึ้นกับเครื่องเนี่ย พวกเธอทำอะไรเครื่องบิน
ฉันไม่เป็นไร ฉันยังไม่ตาย
ฉันนอนไม่หลับสักนาทีเลย นี่ไม่ใช่สนามบิน JFK นี่
โควาลสกี้ รายงาน
มีผู้โดยสารสูญหายสองรายครับผม
นั่นเป็นตัวเลขที่ยอมรับได้ ลงจอดได้สวย เด็กๆ
ไหนใครบอกว่าเพนกวินบินไม่ได้
เฮ้ พลพรรคตบแปะ มีอะไรให้น่ายินดีรึไง ดูเครื่องบินเราสิ!
-เราจะซ่อมมัน -นายจะซ่อมมันยังไง
บด แยก กับเทปกาวอีกม้วนใหญ่
เราน่าจะซ่อมเสร็จใน... หกถึงเก้าเดือน
-หกสิบเก้าเดือน?! -ไม่ หก ถึง เก้าเดือน
โควาลสกี้ ฉันว่าเรา น่าจะใช้ซากเหล็กนี่ ให้เป็นประโยชน์
-พวกนายไปเอาตัวเลขมาจากไหนน่ะ -ฉันอยากให้นาย เป็นคนดูแลการออกแบบ
กะประมาณจากอะไร
ยอดเยี่ยม เด็กๆ! ทำไมพวกนายไม่ไปขุดส้วมหลุมรอล่ะ
เดี๋ยวก่อน ใครยกให้นายเป็นผู้บัญชาการกัน
อะไรนะ? อ้อ ก็ได้ งั้นนายเป็นผู้บัญชาการ นายซ่อมเครื่องสิ
ใครให้สิทธินายเป็นคนสั่ง ให้ฉันบังคับบัญชากัน?
โอเค งั้นฉันเป็นผู้บังคับบัญชา
ได้ นายเป็นคนคุมไปเลย
นายกับผองเพื่อน อย่าเข้ามาเกะกะล่ะ
ถูกต้อง เพราะฉันก็ตัดสินใจ อย่างนั้นเหมือนกัน
-ดีแล้ว -เรายังพูดกันไม่จบนะ
สัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมชั้นสูง! อยู่กับเราก่อน
เราต้องใช้นิ้วมือ กับหัวแม่มือของนาย
ฟิล! ฉันน่าจะล้างมือด้วยสบู่ก่อน
ได้ไง!! ห๊า ฮัลโหล! พวกนั้นจะซ่อมเครื่องบินใช่มั้ย? รู้อะไรมั้ย เราแค่ ถุย ถุ่ย ถุ้ย และก็อดทน
- รอหน่อยละกันนะ - ฟังดูไม่เห็นจะเป็นไปได้เลย
ใช่ ถูกของนาย พวกเราคงติดแหงกอยู่ที่แหละ แต่ตราบใดที่เราอยู่ด้วยกัน เราจะไม่เป็นไร
ซื้งมาก แต่ความรักมันพาเรากลับบ้านไม่ได้หรอกนะ
จอดตรงนี้ก่อน นั่นสิงโต -มนุษย์นี่ -ไปต่อได้ ยังมีให้ดูอีกเยอะ
มนุษย์ เฮ้ รอด้วย
หยุดก่อน ถ้าพวกนายหยุด ฉันจะแจกลายเซ็นให้ด้วย
หน้าคุ้นๆ แฮะ
แก เจ้าแมวร้าย
เอาอีกมั้ย
กลางกล่องดวงใจ
แกคิดว่ายายแก่คนนี้ไม่มีน้ำยาล่ะสิ
คราวหน้า ฉันจะไม่ออมมือให้แล้วนะ
ขอบใจมากจ๊ะ -ออกรถได้
นี่นายบ้าไปหรือไงกัน เราต้องการให้พวกนั้นช่วยนะ แล้วนายยังไปทำร้ายยายแก่นั่นอีก
บ้าหรอ นายพูดถึงใครกันน่ะ
ลองต่อหาโอเปอเรเตอร์ดูสิ -ไม่มีปัญหา
บ้าตรงไหนกัน กำลังจะได้กลับบ้านกันแล้ว
ขณะนี้ท่านกำลังอยู่นอกพื้นที่ให้บริการ กรุณาติดต่อใหม่อีกครั้ง
วาว...
ฝันไปหรือเปล่านี่
ม้าลายพวกนั้น เหมือนฉันเลย
แป๊บนะ นี่เราอยู่ไหนเนี่ย ? ซาดิเอโก้ ?
ตอนนี้ฉันมั่นใจแค่ 40% ว่าฉันรู้จักที่นี่นะ
ฉันคิดว่านี่คืออัฟริกา อัฟริกา ?
ต้องใช่แน่ๆ บรรพบุรุษของเรา
- มันอยู่ในสายเลือดพวกเรา ฉันรู้สึกได้ - ไม่ๆ มันมีอะไรมากกว่านั้น
มันคล้ายกับเป็น เดจาวู เหมือนกับว่า ฉันเคยมาที่นี่แล้ว ครั้งหนึ่ง
มันเป็นเหมือนบรรพบุรุษ ไม่ ไม่ มันเหมือน เดจาวู เหมือนฉัน เหมือนฉันเคยอยู่ทีนี่มาก่อน
ยังไง ยังไง ?
ฉัน อเล็กซ์ ฉันและเพื่อนๆ บินๆ
ในนกเหล็กที่ยิ่งใหญ่
ตกตุ้บ!
กระแทกพื้น!
บูม!
แล้วเราก็อยู่ที่นี่
เรานำความสุขมาให้
ทักทายอย่างเป็นมิตร
นั่นเขากำลังเต้นระบำ เรื่องเครื่องบินตกเหรอ
ใช่ เราเพิ่ง..ช่ายย
ฉันว่า... โทษที
พวกนาย มาจากนอกเขตอนุรักษ์เหรอ
ไม่ นะ หยุด หยุด
อย่าฝืนสิคะ
เกิดอะไรขึ้น
พวกนี้บอกว่ามาจากนอกเขตอนุรักษ์
เป็นไปไม่ได้ มีแต่มนุษย์ ที่มาจากนอกเขตอนุรักษ์
คุณดูคุ้นๆนะ เรารู้จักกันมั๊ย?
เจ้ารอดจากพวกนักล่า มาได้ยังไง
เราไม่เห็นเจอนักล่าสักคน
-มองหาอะไร -ผมเหรอ? เปล่า
หนองน้ำนี้ ไม่ต้องการคนเพิ่ม
เพราะฉะนั้น กลับไปยังทางที่พวกเจ้ามาซะ
นี่เราขอคุยกับผู้จัดการได้มั๊ย
พวกเจ้ากำลังท้าทายข้าใช่มั๊ย!
อะไร? เปล่า เปล่าเลย
แต่มันดูเหมือนการท้าทายสำหรับข้า
ซูบา เดี๋ยว
ฉันพยายามจะคุยเรื่อง...
จ้ะ จ้า ซูบา รอเดี๋ยวก่อน
อาลาเค?
นั่นลูกเหรอ?
เปล่า ผมอเล็กซ์ ตัวเอ็กซ์เหมือนนิวยอร์คนิคส์
ซูบา ดูสิ!
ผมมีปานนั่นแต่เกิดแหละ สัตวแพทย์ดูให้แล้ว
จริงๆเป็นปานสเน่ห์น่ะ
ปาน...
เอาล่ะ นี่เริ่มแปลกหน่อยๆแล้ว
ที่รัก เขากลับมาแล้ว
อะไรนะ?
ลูกกลับมาแล้ว
เจ้าลูกชาย
พ่อ
แม่กับพ่อ? พ่อกับแม่!
แม่กับพ่อ! นี่แม่กับพ่อผม
ผมมีพ่อกับแม่ด้วย!
ลูกเรายังไม่ตาย!
พ่อ!
ลูกพ่อ!
ลูกเรากลับมาแล้ว!
อาลาเค! อาลาเคกลับบ้านแล้ว!
อาลาเค! ไอ้เด็กน้อยนั่นกลับมาแล้ว ยอดเยี่ม!
ข้านึกว่าเจ้าเกลียดซูบาซะอีก
ใช่ ข้าเกลียดมัน ข้าเกลียดมันมาก
และข้าจะใช้อาลาเค ช่ายยย
ข้าจะใช้มันกำจัดซูบา ยิงปืนนัดเดียวไปเลย!
เอ้าเร็วหน่อย เจ้ามาขนฟู
ขอทางหน่อย! หลบออกไป!
นิวยอร์ค!
ที่นี่ดูโง่ๆนะ แน่ใจเหรอ ว่าเราไม่ได้อยู่ นิวเจอร์ซี
สวัสดีชาวนิวยอร์ค! ราชาคนใหม่ของเจ้ามาแล้ว!
มาฉลองกันเถอะ!
มอริส ข้าว่าพวกนี้ชอบข้าล่ะ
พวกเขาต้องชอบแน่ขอรับ
ไหนว่าอะไรนะ
โทษทีพวก ฉันมาร์ตี้ เพิ่งมาใหม่
ไง มาร์ตี้!
กลุ่มพวกนายดูดีจัง! ชอบวิ่งกันมั๊ย
ช่าย วิ่งเล่นน่ะอะแหล่มแฉ่มที่สุด!
ใช่เล๊ย! อะแหล่มแฉ่ม!
พวกนายพูดภาษาแนวๆเหมือนฉันด้วย
อะไรนะ ที่นี่ไม่มีหมอเหรอ!
ไม่มีแล้ว
แล้วถ้าเป็นหวัดจะทำไงล่ะ
เราก็จะขุดหลุมศพ แล้วก็รอตาย
พวกนายต้องการหมอจริงๆแล้วล่ะ
-เรากำลังเปิดรับเลย -นายสนใจมั๊ยล่ะ
ฉันอะนะ? เป็นหมอเหรอ?
ผู้ชายมีมากมายดังสายฝน ฮาเลลูยา ทำต่อไปเลย
ทำไมเธอยังไม่มีแฟนล่ะ? หรือเธอมีพยาธิเหรอ?
ฉันกำจัดมันไปนานแล้วย่ะ ฟังนะสาวๆ
แมนฮัตตันน่ะหายากอยู่ 2 อย่าง ที่จอดรถ กับฮิปโป
ทุกท่าน ข้าเพิ่งรู้เดี๋ยวนี้ ว่าลูกชายของข้า
เป็นราชาแล้ว! ราชาแห่งนิวยอร์ค!
แสดงให้เราดูสักท่าสองท่าสิลูก ไม่ต้องเขินหรอก
ได้ครับ ท่านี้แหละ ทำเอากรี๊ดสลบเสมอเลย
ก็ได้ แต่รู้ไว้ด้วยนะว่า นายน่ะ อัปลักษณ์จริงๆ เลย
ดูสิ ราชาพิโรธแล้ว! ราชาพิโรธแล้ว!
มาต้อนรับเขากลับบ้านหน่อย อ้าแขนรับเลย
ยินดีต้อนรับเข้าฝูงนะ มาร์ตี้
ฉันเหรอ? ฉันอยากเข้าฝูงมาตั้งนานแล้ว!
-หนึ่งเดียวเพื่อทุกสิ่ง และทุกสิ่งเพื่อทุกอย่าง!
ฉันดูเป็นไง?
ตามธรรมเนียมแล้ว หมอผีต้องมีกระดูกเสียบจมูกด้วย
ไม่เป็นไรน่า มันเป็นแบบหนีบ
เจ๋ง เขาเหมือนหมอผีแล้ว!
แม่ของฉันต้องภูมิใจมากแน่เลย
ดูแหน่ะ ฉันว่าโมโต โมโต ชอบเธอล่ะ
เค้ามานู่นแล้ว
ฉันชอบอะไรใหญ่ๆ
ฉันชอบอะไรล่ำๆ
ฉันชอบใหญ่ๆ อวบๆ
ฉันชอบอะไรกลมๆ มีน้ำมีนวล
พวกเธอต้องชอบเสียงฉัน ว่ามันทรงสเน่ห์
ให้ตายสิสาวน้อย เธอตัวเบ้อเริ่มเลย
คุณพาใครมาด้วยน่ะ อ๊ะ หรือว่านั่นก้นคุณรึ?
รับมุกได้ไวดี
คุณคือโมโต โมโตสินะ
เพราะจนคุณพูดซ้ำสองรอบเลยใช่มั๊ยล่ะ
ฉันค่อนข้างชอบนะ พ่อบิ๊กบึ้ม
ไว้เจอกันนะยาหยี คงพบกันไม่ยาก เพราะคุณช่าง...จ้ำม่ำขนาดนี้
อุปส์!
ข้าไม่อยากจะ ทำลายงานเลี้ยงหรอกนะ ซูบา
แต่สิงโตตัวอื่นเริ่มสงสัยแล้ว ว่าเมื่อไหร่ เจ้าจะไล่ลูกชายเจ้า ไปเสียที
- เจ้าพูดเรื่องอะไรน่ะ - จริงๆก็ไม่มีอะไรหรอก
แต่มีคนค่อนขอดว่า อาลาเค ไม่เคยผ่าน
พิธีพิสูจน์ตน อะไรเทือกนั้น บลา บลา บลา
ซึ่งตามธรรมเนียมแล้ว เขาจะอยู่ในฝูงไม่ได้ ไร้สาระจัง
ข้าลืมเรื่องพิธีไปเลย
พิธีพิสูจน์ตน คืออะไรเหรอฮะ
เป็นประเพณีสืบทอดกันมา
สิสิงโตที่กำลังจะหนุ่ม จะต้องแสดงความสามารถ เพื่อพิสูจน์ตัวเอง
-แสดงความสามารถเหรอ? -ใช่ คล้ายๆแบบนั้นแหละ
การแสดง! ผมว่านั่นเข้าทางผมเลยล่ะ
ถ้าเป็นประเพณี ผมก็อยากจะทำ พิสูจน์ตัวเอง สร้างชื่อเสียง
ผมอยากเป็นอาลาไค!
-อาลาเค -อาลาเค! ชื่อนี้เพราะกว่าอีก
เราจะจัดพิธีพิสูจน์ตน พรุ่งนี้เช้า!
ยอดไปเลย! โชคดีนะ อาลาเค
ถ้าเป็นที่ที่ผมเคยอยู่นะ เราชอบบอกว่า "เอาให้ขาหักไปเลย"
งี้สิลูกพ่อ!
ฉันเป็นนักระบำอิสระ
ฉันเต้นเพื่อเงิน
เพลงเก่าๆ เพลงไหนสักเพลง
สวยจังเลยนะ ว่ามั๊ย
สุดๆเลยล่ะ
พวกเรา...
...ฉันว่านี่แหละ เป็นที่ที่เราควรจะอยู่
แผนดักนักท่องเที่ยว เตรียมพร้อม
ผมชอบแผนนี้จัง
ใช้ได้กับทุกสถานการณ์เลยครับท่าน
พวกนายนี่มันช่างสอพลอจริงๆ
อันนั้นก็ถูกครับท่าน -แน่นอนเลยครับท่าน
ประจำที่
ฉากที่1 ไป!
โอ้ไม่ ฉันทำอะไรลงไป!
เอาเลย ติดเบ็ดสิ
-เกิดอะไรขึ้น -โอ ดูสิ เจ้าตัวเล็กที่น่าสงสาร
มันตายรึยังน่ะ
ฉากที่2! ไป! ไป ไป!
ผมจะผายปอดก่อน
ริโก้!
ถอย!
น้ำมัน!
ดนตรี!
ไม่! หยุด! หยุดก่อน!
หยุด!
กลับมานะ!
เอะอะอะไรกัน!?
หล่อนจะตายมั๊ยนะ
ยัง!
เจ้าพวกโจร!
ขอบคุณสวรรค์ คุณไม่เป็นไรนะ
คุณผู้หญิง เราเก็บกระเป๋าคุณได้
กระเปาถือชั้น เธอเป็นเด็กดีจัง
ยายคงมีชีวิตอยู่ไม่ได้ถ้าขาดมัน
คุณยายนี่ห้าวจังนะครับ
ยุวกาชาด หมู่ 416 จ้ะ
ทุกท่านอย่าตื่นตระหนก รวมกลุ่มกันไว้
เราจะรอรถคันถัดไป อาจต้องรอหลายชั่วโมงแต่...
นั่นคุณจะไปไหนน่ะ
ฉันจะไม่อยู่เป็นเป้านิ่ง ให้พวกเดรัจฉานหรอก! ฉันยังแก่เกินกว่า จะตายตอนนี้
ผมจะไปกับเธอด้วย คุณยาย รอก่อน!
เดี๋ยว! เราต้องรวม...
...กลุ่มกันไว้
ก็ได้! เราจะไปรวมกันทางนั้น!
มีใครอยากได้ลูกอมมั๊ย?
-เอาล่ะ ช้าๆ -ระวังเท้านะ
และตรงนี้ไง ...เอาล่ะ พร้อมนะ
นี่เป็นที่ที่ลูกเคยนอนทุกคืน
ให้ตายสิ!
-นี่ของผมเหรอ -ดูลูกสิ ดูลูกสิที่รัก
ว้าว เจ้านี่ ดูสิ!
-ผมจำไอ้นี่ได้! -เขาจำได้
แข็งนิดหน่อย...
ลูกไม่เคยนอนถูกเลย ชอบนอนกลับหัวอยู่เรื่อย
นั่นมัน...
...ของผมเหรอ?
รอยเท้าผมเหรอ?
ลูกมีอุ้งเท้าน้อยๆที่น่ารักที่สุด
อุ้งเท้าเล็กๆ นุ่มๆ
ลูกประทับรอยนั้นไว้ในวันที่เราเสียลูกไป
ว้าว ผมยังเด็กมากเลย
เกิดอะไรขึ้นเหรอฮะ
มันเป็นความผิดพ่อเอง พ่อหันหลังให้ลูก แล้ว...
ไม่ใช่ความผิดของคุณหรอกค่ะ
พ่อลูกทำทุกอย่างที่ทำได้ เขาแกะรอยพวกนักล่าเป็นอาทิตย์
ใครใช้ให้เธอมาเดินตากฝนของฉันล่ะ -ฉันไปเดินเมืองอื่นก็ได้
สุดท้าย เราก็คิดว่าพวกนักล่าคง...
... คือ...
...เรานึกว่าพวกมันคงฆ่าลูกไปแล้ว
แต่ลูกพ่อสู้พวกมันได้! อย่าได้แหยมกับราชาแห่งนิวยอร์คเชียว!
-ใช่เลย! -เก็บคางด้วย
ระวังหน่อยหนุ่มๆ! เดี๋ยวได้เจ็บตัวกันหรอก
ลูกเคยเรียกมันว่า ฟูฟี่
ฟูฟี่?
ฟูฟี่
ลูกคงไม่ต้องใช้มันแล้วล่ะ
ฟูฟี่ของผมนะ!
ซูบา คืนฟูฟี่ให้ลูกเถอะ
ผมหมายถึง ขอบคุณฮะ นี่ยอดเยี่ยมเลย
เข้านอนเถอะ ลูก พรุ่งนี้เป็นวันสำคัญ
ลูกคงต้องพักเอาแรงเยอะหน่อย
ผมจะทำให้ทุกคนตะลึงเลยฮะพ่อ
แม่ก็หวังแบบนั้น ไม่งั้น พ่อก็คงต้องเนรเทศลูก
เห จริงเหรอฮะแม่
พ่อรู้ว่าลูกจะทำให้เราภูมิใจ เพราะอะไรรู้มั๊ย
ลูกเกิดมาพร้อมสิ่งนี้
ราตรีสวัสดิ์ อาลาเค
ปัญหาฉัน มันใหญ่กว่าของนาย นิดนึงเท่านั้นเองมาตี้
ลูกชายข้า เป็นราชา
ลูกชายข้า เป็นราชา!
ราตรีสวัสดิ์ฮะ แม่
ฝันดี อาลาเค
ฟูฟี่
ฟูฟี่ของฉัน! ฟูฟี่!
ฟูฟี่! ฟูฟี่! ฟูฟี่! ฟูฟี่ของฉัน!
ไม่มีวี่แวว ของอารยธรรม ทุกคนเหนื่อยมาก
ผมคิดว่าพวกเรา กำลังหลงทาง
ยาย รู้รึเปล่าว่า เรากำลังเดินไปไหนกันน่ะ
ไม่รู้ แต่ฉันจะเขย่งก้าวเดิน พร้อมรอยยิ้มบนใบหน้า
ชัวร์ ใช่ โอเค ก็ได้
-นั่นคนนี่ -พวกคุณมาอยู่ที่นี่ได้ไง
-ช่วยพวกเราได้มั๊ย เราหลงทาง -พวกเราก็หลงเหมือนกัน
มันแย่ที่สุด เจ้าตัวสีขาวดำ โผล่มาแล้วก็ไป เอารถจี๊ปเราไปด้วย!
-รถของพวกเราก็เหมือนกัน! -เราจะทำยังไงกันดี!
เราจะรอดได้ยังไง
ไม่มีอาหาร ไม่มีน้ำดื่ม ไม่มีที่พัก เราจะทำยังไงดี!
เธอจะปล่อยให้ธรรมชาติเล่นงานเธอ
หรือจะใช้ประโยชน์จากธรรมชาติล่ะ
ล้อมวงเข้ามา เด็กๆ พวกเราเป็นชาวนิวยอร์คใช่มั๊ย
ใช่
เราอยู่รอดในป่าคอนกรีต
ถ้าเราหิว เราจะล่าหาแผงขายฮอทดอก
-ใช่มั๊ยจ๊ะ -ยายพูดถูก
ถ้าเราต้องการที่พัก เราก็สร้างตึก
-ใช่เลย! -ถ้าเราต้องการน้ำ เราก็สร้างเขื่อน
ให้ตายสิ เราเป็นชาวนิวยอร์คนะ
เราก็จะทำแบบนั้นที่นี่
เราจะทำที่ไหนก็ได้!
ข้าน้อยมาแล้ว ราชาจูเลียน!
เจ้าปลาบ้า! ปลาบ้า!
อย่านะไอ้หลาม! ไม่เอา! นั่งลง!
ทำไมเราถึงหัวเราะล่ะเนี่ย!
เรามีชิ้นส่วน ครบหมดแล้ว แต่ก็ล่าช้า กว่ากำหนดการนิดหน่อย
-นิดหน่อยแค่ไหน -หกถึงเก้าปี
-หกสิบเก้าปี! -หก ถึง เก้าปี
ไพรเวท! เกิดอะไรขึ้น กับช่างฝีมือของเรา
ไม่เห็นตั้งแต่เมื่อวานครับ
ให้ตายสิ ดาร์วิน!
ไม่มีใครหายหัวไปจากสายตาของฉันได้ ไพรเวท นายมากับฉัน!
ริโก้! มากับฉัน!
-เราจะไปลากพวกมันมาขึ้นศาล -ไม่จำเป็นหรอก!
เราไปเกณฑ์กำลังพลมา เป็นช่างฝีมือเพิ่มเติม ให้นายอีกนิดหน่อย สคิปเปอร์
เอาล่ะ งั้นฉันจะเป็นคนคุมลิงเอง
นั่นยังน่าสงสัยอยู่
พอแล้ว หยุดเล่นได้ ได้เวลาทำงานแล้ว
แบ่งออกเป็นสามกลุ่ม กลุ่มอัลฟา ทำผืนทอโลหะ
กลุ่มบรอนสัน ประกอบชิ้นส่วน กลุ่มจอร์จ เก็บรายละเอียด
มีคำถามมั๊ย
เยี่ยม! เริ่มงานได้
ฉันอยากจูบนายจริงๆเจ้าจ๋อ
ก็ได้ แต่นายน่าเกลียดชะมัด
จำไว้นะหนูๆ การแสดงที่ดี ต้องมาจากหัวใจ
ออกมาจากก้นบึ้ง แล้วนายจะไม่พลาด
ครับ ผม
นี่ อาลาเค ข้าบังเอิญผ่านมาพอดี เลยว่าจะมาอวยพรเจ้าหน่อย
-คงไม่ตื่นเต้นนะ ใช่มั๊ย -ไม่เลย นี่มันแนวผมอยู่แล้ว
ในความคิดข้านะ เทคนิคคือ การเลือกคู่ต่อสู้
หมายถึง การเลือกคู่เหรอ ... เหมือนแข่งเต้นสิใช่มั๊ย
-แบบ เต้นรำน่ะ -ช่าย
เยี่ยม ผมชอบเลย ฟรีสไตล์
ผมจะเลือกใครเป็นคู่ถึงจะน่าสนใจนะ
อืม ข้าหวังว่าข้าจะช่วยเจ้าได้
แต่มันขัดกับธรรมเนียมของเรา
แต่ถ้าเป็นข้า ... ข้าจะเลือกทีทซี่
ทีทซี่? โอเค ฟังดูน่าสนใจ
มาคุงกาใช่มั๊ยฮะ ขอบคุณมากเลย
ได้เสมอเพื่อลูกของซูบา ไปออกลายเลยไอ้เสือ
ออกลายไปเลย
ห้า หก เจ็ด แปด
เอาเลย เข้ามาเลย
เราจะเริ่มพิธีพิสูจน์ตน ณ บัดนี้
-เอาเลยลูกรัก ทำให้แม่ภูมิใจหน่อย -คุณผู้หญิง ข้ากำลังพยายามจะ...
ได้ครับ แม่!
ใครจะอาสาเป็นคนแรก
ผม! โอ้! ผม ผม ผม! ผม ให้ผมนะ ผม!
เริ่มที่เราเป็นไง พ่อรูปหล่อ
ช่าย เลือกคู่ต่อสู้เลยสิ
ขอคิดดูก่อนนะ
ผมว่าผมจะเลือก...
...ทีทซี่?
ทีทซี่!? ทำไมเขาเลือกทีทซี่ล่ะ?
นั่นสิลูกพ่อ! กล้าบ้าบิ่นอย่างนี้เลย!
ใครก็ได้ ปลุกทีทซี่หน่อย
เอาล่ะ ทีทซี่! มา มาเริ่มกันเลยมั๊ย
มาเลย ทีทซี่ โชว์ให้ดูหน่อยซิ เอาเลย
-มาโยกกันเลย -โอเค
แต่ขอเตือนก่อนนะ ว่าผมเป็นโปรแห่ง...
...ผีเสื้อและนกกระจอก!
ไม่ใช่เต้น! สู้สิ!
อ้อ เต้นสู้เหรอ! ได้เลย
-นั่นเขาเต้นอยู่เหรอ? -เขาทำอะไรน่ะ
ฉันว่าเขาคงไม่ได้เต้นอยู่หรอก
นี่มันเจ๋งกว่าที่ข้าคิดซะอีก
อาลาเค หันหลังไปเร็ว
ทั้งป๊อป ฮิปฮอป เหวี่ยงตัว ส่ายสะโพก หมุน
โอ ไม่
อาลาเค เจ็บมั๊ยลูก
เจ็บฮะ
ผม...ชนะรึเปล่า
ไม่ ลูก
นี่มันเกิดขึ้นได้ยังไง
เจ้าบอกเราว่าเจ้าเป็นราชา ราชาไม่โดนเล่นงานแบบนี้
ผมเป็นราชา เป็นราชาแห่งนิวยอร์ค
มันเป็นชื่อที่ใช้ในการแสดง
แสดงเหรอ
โอ ไม่ แย่ที่สุด! อาลาเคพิสูจน์ตัวเองไม่ผ่าน
ใครจะไปคิดล่ะ ว่าคนที่ซูบาต้องเนรเทศวันนี้...
...จะเป็นลูกชายตัวเอง
ไม่นะ ซูบา
ใช่สิ ซูบา
น่าเสียดายที่เจ้าป่า ต้องขับไล่ผู้แพ้
งั้นข้าก็ไม่ใช่เจ้าป่าอีกแล้ว
พ่อ ทำอะไรน่ะ
ไม่นะพ่อ! พ่อทำแบบนี้ไม่ได้นะ
แล้วใครจะมารับตำแหน่งแทนซูบาได้
มีใครมั๊ย?
ใครบ้าง ไม่มีเหรอ?
ท่านเลย!
ไม่น่าใช่
งั้นข้า...นี่คงชัดเจนแล้ว
ข้าคงจะต้องรับภาระนี้ไว้เอง
ทีทซี่! ไปเอาหมวกนั่นมา
ในฐานะเจ้าป่าคนใหม่ ข้าขอเนรเทศอาลาเค!
เขาจะต้องสวมหมวกประจาน...
...และออกไปจากหนองน้ำ
เป็นเวลาพันปี หรือชั่วชีวิต!
ขึ้นอยู่กับว่าอันไหนจะนานกว่า
ชิ้ว ชิ้ว! ออกไปซะ!
ลูกน่าจะบอกเราว่า ลูกไม่ใช่ราชาตัวจริง!
พ่อไม่เคยบอกว่าผมจะต้องต่อสู้นี่ฮะ
แล้วลูกคิดว่าจะให้พ่อทำยังไงล่ะ!
ไม่รู้สิ อาจจะคำแนะนำตามประสาพ่อลูก อย่าง "เฮ้ลูก นี่เป็นการต่อสู้นะ"
-เจ้าเป็นสิงโตนะ -แต่ผมไม่เคยสู้กับสิงโตตัวอื่นนี่
ข้าก็ว่างั้น เจ้าเต้นรำ!
อย่างอื่นอีก! เพื่อนพ่อ มาคุงกา ~หลอกผมหลังเวที
-เรื่องแบบนี้คงไม่เกิดขึ้น -ถ้าเจ้าเป็นสิงโตจริงๆ
-ซูบา! -ใช่ ข้าพูดออกไปแล้ว!
สิงโตที่แท้จริง
ขอบคุณ
ขอบคุณมาก
เลื่อย
เข็ม
เช็ดเหงื่อซิ
นายบังแสงฉันอยู่ สตีเฟน
นายมีจุดสีน้ำตาลที่ไหล่ด้วย
ฉันรู้แล้วสตีเฟน ฉันมีจุดสีน้ำตาลทั้งตัวแหละ
โอเค! ขาจะหายเหมือนเดิมได้ ในไม่กี่อาทิตย์นี่แหละ
งั้นผมก็ไม่ต้องขุดหลุมรอเหรอฮะ
ไม่ หนูมีอนาคตสดใสรออยู่ข้างหน้า
-จริงนะ? -ช่าย ออกไปวิ่งคว้ามันได้เลย
-ขอบคุณฮะ คุณหมอแมนคีวิซ! -ได้เสมอ หนูน้อย!
จุดพวกนี้ดูเหมือนโรคหมอผีเลย
โรคหมอผีเหรอ? นั่นเป็นชื่อโรคที่ 9ลกที่สุดเท่าที่เคยได้ยินมาเลย
-อย่าถามนะ -โอ้ มีใครบางคนกำลังรู้สึกผูกพันสินะ
อาจจะเจ็บหน่อยนะ
โจ หมอผีคนเก่าเราก็มีจุดแบบนี้
-แล้วไง -วันจันทร์ โจยังอยู่ วันพุธ โจไปแล้ว
วันพุธ โจไปแล้วเหรอ?
หายใจออกแล้ว! ขอบคุณนะหมอ!
งั้นโรคหมอผีนี่ก็เรื่องจริงเหรอ
เดี๋ยวนายก็หาทางรักษาได้น่า นายยังมีเวลาอีก อย่างน้อย 48 ชั่วโมง
แต่ฉันไม่เคยได้ยินชื่อ โรคนี้มาก่อนเลยนะ
ฉันหมายถึง... ฉันไม่มียาเพนนิซิลลินด้วย
ฉันต้องสแกนสมองก่อน ถึงจะเริ่มวินิจฉัยได้
ให้สิงโตช่วยนายสิ พวกนั้นคงยินดีช่วย
แต่น แต๊น!
-เก่งชะมัดเลย! -อะแหล่มแฉ่มสุดๆ
โฮล่า!
พวกนายคงไม่เคยเห็นล่ะสิ! เด็ดสุดในนิวยอร์คแล้วนา
-ลองทำกันเถอะ! -ลองดูกัน
อืม พวกนายจะลองทำดูก็ได้
แต่คงต้องใช้เวลาฝึกฝนเป็นปีๆ
นายจะพ่นน้ำไม่ได้
ถ้าไม่ฝึกกล้ามเนื้อริมฝีปากซะก่อน จนกว่านายจะ
ห่อปากแบบนี้ได้ เข้าใจปะ?
แต่น แต๊น!
ทำได้ไง? พวกนายทำได้ เหมือนที่ฉันทำเปี๊ยบ
-ถ้านายทำได้...เราก็ทำได้
มันอยู่ในสายเลือด!
ฉันคิดมาตลอดเลยว่าฉันไม่เหมือนใคร
พวกเราไม่เหมือนใครนะ!
เราเป็นกำลังของธรรมชาติ!
-หนึ่งล้านแถบสว่าง -และแถบมืดคาดไว้
เหมือนกันทั้งหมด!
เหมือนกันทั้งหมดเลย
ดูน่าประทับใจดีนะโควาลสกี แต่ไอ้นี่จะบินได้รึเปล่า
ได้สิ ถ้าเราพับตรงนี้ ตรงนี้ กับตรงนี้
สวย
ให้ตายสิ พ่อคิดว่าฉันเป็นไอ้ขี้แพ้
ฉันทำลายชีวิตของพ่อแม่!
นั่นไม่อะแหล่มแฉ่มเลยนะ
ไม่แหล่มแน่ เพื่อน ฉันต้องหาทางแก้
คือ...
...มี... บางอย่างที่ฉันอยากบอกพวกนาย
นี่หนุ่มๆ
ที่นี่มันเจ๋งไปเลยใช่หรือเปล่า!
ฉันว่า "เปล่า"
เอาล่ะ ฉันจะบอกอะไรให้ พวกนายอาจจะไม่เชื่อแต่...
...ฉันมีเดทกับโมโต โมโต
ฬครกัน โมโต โมโต
เขาล่ำบึ้กและหล่อและล่ำบึ้ก
-รู้มั๊ยว่า"โมโต โมโต"แปลว่าอะไร -ฝาแฝดเหรอ?
มันหมายถึง "ร้อนแรง" จ้ะ
"ร้อนแรง" เหรอ
นี่นายรู้สัก สแลงแอฟริกันตั้งแต่เมื่อไหร่
มันอยู่ในสายเลือด
ไม่ต้องห่วง หลังจากฉันไม่อยู่แล้ว เธอก็ไปลัลล๊า กับพ่อหนุ่มฮอทนั่น ได้ตามสบาย
เมลแมน ทำไมนายต้องทำตัวเหมือน ฝนไล่ขบวนพาเหรดของฉันด้วยนะ
แล้วมาเดินพาเหรดใต้เมฆฝนฉันทำไมเล่า
งั้นฉันไปเดินพาเหรดที่อื่นก็ได้
นี่พวก
แต่ถนนสายหลักเป็นของฉันนะ!
งั้นก็เอาไปสิ!
แล้วเธอก็เอาขบวนพาเหรอซื่อบื้อของเธอ ไปกับนายโมโตโมโตหล่อลากนั่นด้วย
-นายพูดเรื่องอะไรเนี่ย -แล้วเธอพูดเรื่องอะไรล่ะ
มันบ้าที่ว่า ฉันต้องออกเดินทางกว่าค่อนโลก
อะไร? นายว่าไง ฉันไม่รู้ว่านายพูดเรื่องอะไร
งั้นฉันไปดีกว่า
จะไปก็ไปเลย
-อย่ามายุ่งเรื่องชาวบ้านแล้วกัน เมลแมน! กลอเรีย!
-ฉันนึกว่าพวกนายเป็นเพื่อนกันซะอีก -มาร์ตี้พูดถูกเผงเลย
-มาร์ตี้เหรอ? -มาร์ตี้?
มาร์ตี้?
เกิดอะไรขึ้นเนี่ย
นายไม่ใช่...อ้อ นายคือ...ฉันนึกว่า นายไม่ใช่เขา...เขาคือ...อ้อ
นายคิดว่าหมอนั่น...
...คือฉันเหรอ
เปล่า ฉันหมายถึง ใช่ ... ไม่เอาน่า
นายคิดว่าฉันคือเขาเหรอ?
พวกนายดูคล้ายๆ...
พวกนายดูเหมือนกัน มาร์ตี้ พวกนายดูเหมือนกันเป๊ะ
นายหัวเราะแบบเดียวกัน พูดแบบเดียวกัน ใช้สำนวนเหมือนๆกันด้วย
แล้วมันพิลึกชะมัด ไม่เอาน่า มาร์ตี้
นายจะบอกว่า ไม่มีอะไรที่ฉันแตกต่างจากคนอื่นเลยเหรอ
ฉันก็เป็นเหมือนม้าลายตัวอื่น
เปล่า แน่นอน นายแตกต่าง
ตรงไหน?
โอเค ฉันแยกพวกนายออกจากกันไม่ได้
บางทีนายน่าจะใส่ปลอกคอรึอะไรหน่อย
-ปลอกคอ?! -ไม่ ไม่ใช่ ปลอกคอคงไม่ดี
งั้นเป็นเสื้อยืดเขียนว่า "ฉันอยู่กับไอ้งั่ง" ล่ะเป็นไง
-ฉันไม่ได้งั่งนะ! -ไม่ ไม่ใช่นาย เขาต่างหาก ไอ้งั่ง!
นายรู้มั้ย ตอนที่นายออกไปข้างนอก สนุกกับเพื่อนใหม่
ฉันเพิ่งผ่าน วันที่แย่ที่สุดในชีวิตเลย เข้าใจมั้ย
เรื่องนายสำคัญที่สุดเลยสินะ
ปัญหาฉันมันใหญ่กว่าของนาย นิดนึงเท่านั้นเอง มาร์ตี้
ก็ได้ ฉันแยกนายสองคนไม่ออก แล้วไงล่ะ
ดีมาก ไปเลยมาตี้ ไปไกลๆ เลย หนีไปเลย!
นายเก่งแต่เรื่องนี้แหละ เหมือนตอนอยู่นิวยอร์ค!
ฉันอยู่นี่ต่างหาก แต่นายดูไม่ออกหรอกใช่มั๊ย
เพื่อนหนึ่งในล้าน ของนายคนเดียว หวังว่านาย จะมีความสุข
กับปัญหาที่ใหญ่กว่าของชาวบ้านเขา อย่างโดดเดี่ยวนะ!
ดี ไปเลย! ฉันไม่อยากให้นาย มาช่วยฉันแก้ปัญหาหรอก
นายรู้อะไรมั้ย ฉันบอกไม่ได้หรอกว่าตัวไหนมาร์ตี้
มาร์ตี้ตัวไหนน๊า? เดี๋ยวสิ อ้อ ใช่ ฉันไม่สนสักนิด!
หมวกสวยนะ ไอ้ขี้โอ่
มาร์ตี้...
...อย่าไปนะ
กุบ กับ! กุบ กับ!
ดูสิ มอริส!
ที่เหมาะเจาะสำหรับพระราชวังฤดูร้อนของชั้น
นายช่วยกลบหลุมพวกนี้ แล้วย้ายพวกยีราฟไปอยู่ที่อื่นด้วย
-ใครเอาหัวสวยๆมาทิ้งที่นี่เนี่ย -น่าเสียดาย
ว่ามาสิ ฉันกำลังจะตายอยู่แล้ว
ฉันอยู่ในระยะสุดท้ายแล้ว รู้มั๊ย
ฉันคงจะมีชีวิตอยู่ ได้อีกแค่สองวันเท่านั้น
น่าผิดหวังจัง หนุ่มน้อย
ถ้าข้า ราชาจูเลียน ... นั่นชื่อข้า...
...เหลือเวลามีชีวิตอยู่แค่สองวัน
ข้าจะทำทุกอย่าง
-ที่ข้าเคยฝันอยากจะทำ -เช่นอะไรล่ะ
ข้าอยากเป็นนักผิวปากมืออาชีพ
ตอนนี้ข้าก็เก่งอยู่แล้ว แต่อยากจะเก่งกว่านี้อีก
ให้ผิวปากหากินได้
แล้วข้าจะทำอะไรอีกรู้มั๊ย ข้าจะยึดครองประเทศเพื่อนบ้าน
แล้วตั้งลัทธิของเราเอง ถึงเขาจะไม่อยากได้ก็เถอะ
นายก็พูดได้สิ เป็นถึงราชานี่นา
ช่าย และเจ้าก็เป็นแค่หัวเล็กๆเศร้าสร้อย
ต้องมีอะไรที่เจ้าอยากทำก่อนตายสิ
-มีอยู่อย่างนึง -อะไรล่ะ บอกข้าสิ
-ไม่ บอกไม่ได้ -อะไรล่ะ
ฉันไม่เคยบอกกลอเรียเลย ว่ารู้สึกกับเธอยังไง
แล้วยังไงล่ะ บอกข้าสิ
ฉันไม่เคยกล้าบอกกลอเรีย ว่าฉันรู้สึกกับเธอยังไง
ว่าตลอดมาฉันคิดยังไงกับเธอ
ได้เลย งั้นไม่ต้องบอกข้า!
เรื่องผู้หญิงงั้นรึ เจ้าไม่ยักบอกข้าว่าเป็นเรื่องผู้หญิง
แล้วกลัวอะไรอยู่ละ ยังไงก็จะตายอยู่แล้วนี่นา
ใช่ ใช่
นั่นสิ นายพูดถูก
นายต้องย่างสามขุมเข้าไปหาหล่อน
จ้องเข้าไปในตาของหล่อน โน้มตัวเข้าไปใกล้ๆ
ทีละน้อย จนเกือบชิดกัน
แล้วให้หล่อนเป็นฝ่ายโน้มตัวเข้ามา อีกนิดจนกระทั่ง...
...ห่างจากกันแค่ริมฝีปากกั้น
แล้วค่อยบอกว่าเจ้าเกลียดหล่อนแค่ไหน
ความจริง มันประมาณว่า ฉันรักเธอ มากกว่า
โอ้ เจ้านี่มันลูกไม้เยอะจริง
พ่อตัวร้าย เอาล่ะ ฟังข้า
เจ้าต้องลุกขึ้น ได้ยินมั๊ย
-เขาไม่ได้ยินหรอก -ข้าไม่ได้ยินน!
-เจ้าต้องยืนขึ้น! -ยืนขึ้น!
ในยามดีครับ
-เขายืนขึ้นแล้ว มอริส -ฉันยืนขึ้นแล้ว มอริส!
-ยืนขึ้น! -ไปหาแม่สาวคนนั้นเลย!
รู้สึกรึเปล่า
-ไปหาหล่อนซึ่งๆหน้า! -บอกความจริงไปซะ
-ฉันจะไปบอกเธอ! -แล้วบอกว่า "ที่รัก ผมรักคุณ"
ใช่! ฉันจะทำ! ฉันจะทำเดี๋ยวนี้เลย
ข้าชอบเจ้านั่นมีความสุขจัง
เธอรัก
โมโต โมโต
เธอรัก
โมโต โมโต
เธอรักฉัน เธอชอบตาของฉัน
เธอรักฉัน เธอชอบต้นขาฉัน
เธอรักความกลมของฉัน
เธอรักที่ฉันม่อต้อ เธอรักที่ฉันจ้ำม่ำ
เธอรักที่ฉันล่ำบึ้ก เธอรักที่ฉันเฮฮา
เธอรักฉันไม่หยุดหย่อน เธอรักฉันตลอดไป
เธอรักฉัน...
...เพราะเธอรักฉัน
โมโต โมโต...
...ก่อนที่อะไรจะจริงจังไปกว่านี้ คือ
ฉันสงสัยว่า ถ้ายกตัวอย่างเช่น ถ้าฉันจะปักหลักที่นี่
...ฉันอยากถามคุณว่า...
ผมรอให้ริมฝีปากแสนหวานของคุณถามผมอยู่
ฉันมีคำถามมากมายเหลือเกิน
ผมสัญญาว่าคำตอบจะเป็น "ใช่" เสมอ
นอกเสียจากจะต้องตอบว่า "ไม่ใช่"
คุณคิดว่าฉันน่าสนใจตรงไหนคะ
เธอเป็นคนที่จ้ำม่ำที่สุดที่ฉันเคยเจอ
ค่ะ แล้วนอกจากนั้นล่ะ
คิดก่อนนะ
แล้วก็ เอ่อ...ม่อต้อ
ค่ะ
จริงๆนะสาวน้อย เธอตัวเบ้อเริ่ม
คุณเคยพูดมาแล้วนี่
ใช่ ใช่แล้ว
เราคงไม่ต้องคุยกันต่อแล้วล่ะ
กลอเรีย!
เมลแมน
เมลแมน ฉันอยากให้เธอรู้จัก โมโต โมโต
โมโต โมโต ยินดีที่ได้รู้จัก
-ฉันว่าฉัน... -ไม่เป็นไร เมลแทน
ฉันรับคำขอโทษ
อ้อใช่ ฉันมานี่เพื่อจะ.... ดีจัง
โอเค งั้นก็ แค่นั้นแหละ
ดีมาก เรากำลังยุ่งอยู่พอดี
ไม่ ไม่ใช่แค่นั้นสิ
ฟังนะ โมโตโต นายต้องปฏิบัติต่อผู้หญิงคนนี้ เหมือนราชินี
เพราะว่าสหาย นายได้เจอ ผู้หญิงที่วิเศษที่สุด
หากว่าฉันโชคดีพอที่จะได้พบผู้หญิงแบบเธอ
ฉํนจะมอบดอกไม้ให้เธอทุกวัน และต้องไม่ใช่แค่ดอกอะไรก็ได้
เธอชอบกล้วยไม้สีขาว ชอบกินมื้อเช้าบนเตียง
ขนมปังข้าวโอ๊ตหกก้อน ทาเนยทั้งสองด้าน
ไม่มีขอบ แบบที่เธอชอบ
ฉันจะเป็นบ่าให้เธอซบเวลาร้องไห้ และเป็นเพื่อนที่ดีที่สุดของเธอ
และฉันจะใช้เวลาทุกๆวันคิดหาทาง ทำให้เธอหัวเราะ
มีเสียงหัวเราะที่ไพเราะที่สุด
ฉํนจะทำอย่างนั้น ถ้าฉันเป็นนาย
แต่ฉันไม่ใช่นาย เพราะฉะนั้น นายต้องเป็นคนทำ
โอเค
อะไร?
ช่างงดงามจริงๆ
เมื่อกี๊เราถึงไหนแล้วนะ?
คุณบอกว่าฉันอ้วน
แปลกใจที่เจอฉันรึไง มาคุงกา
ฉันมาที่นี่เพื่อให้จบเรื่อง อย่างที่สิงโตจริงๆเขาทำกัน
แค่นี้สมจริงพอมั๊ย? แล้วแบบนี้ล่ะเป็นไง นี่โทษฐานที่ทำให้ฉันโกรธ!
นี่โทษฐานแย่งงานพ่อฉัน! นี่โทษฐานทำให้ครอบครัวฉันขายหน้า!
แล้วทำให้ฉันกลายเป็นไอ้งั่ง!
พอใจแล้วสินะ เอาเลย บินหนีไปเลย!
พวกขี้ขลาด
น้ำหายไปแล้ว
หนองไม่เคยแห้งมาก่อน
-เราต้องขุดหลุมเพิ่มอีกเยอะเลย -มันเกิดขึ้นได้ยังไง
หลีกไป! เกิดอะไรขึ้น!?
หนองน้ำแห้งแล้ว! แทบจะไม่เหลือน้ำสำหรับเราเลย
-ช่างสังเกตดี เชอเลย์ -ผมชื่อบ็อบบี้
มาคุงกา เราจะทำยังไงดี
เงียบ!
ฟังนะ! ข้าคิดว่าทางออกเดียว ของวิกฤตนี้คือ
เราต้องต่อสู่แย่งน้ำกัน
-เราต่อสู้แย่งกันไม่ได้หรอก -บ้าไปแล้ว
ไม่ยุติธรรมเลย ยังไงเจ้าก็ต้องชนะอยู่แล้ว
ใช่เลย เชอเลย์!
ผมชื่อบ็อบ...
โทษที่พวก แต่ชีวิตก็ไม่ยุติธรรมแบบนี้แหละ และตอนนี้ข้าเป็นหัวหน้า
ต้องขอบใจสิงโตเต้นรำ อาลาเค
ได้โปรดเถอะ มาคุงกา นี่เป็นแหล่งน้ำเดียว ในเขตอนุรักษ์
ถ้าหิวน้ำ ก็ออกไปหาน้ำนอกเขตสิ
-นอกเขตอนุรักษ์รึ -อันตรายเกินไป
พวกนักล่ายิงเราแน่
ไม่มีใครออกนอกเขตอนุรักษ์ แล้วรอดกลับมา!
ผมออกไปนอกเขตอนุรักษ์!
แล้วรอดกลับมา
ผมทำอะไรสักอย่างได้
คงเหมือนกับท่อตันในนิวยอร์ค ผมจะเดินไปทางต้นน้ำ
-ต้นน้ำ? -นอกเขตอนุรักษ์?
เจ้า?
ใช่ ข้าจะไปดูว่าอะไรขวางทางน้ำ แล้วเอาน้ำกลับมาให้เรา
เยี่ยม! เราจะช่วยเจ้าเก็บของ แต่เห็นหมวกนั่น ข้าว่าเจ้าคงพร้อมแล้วล่ะ
เอาเลย หัวเราะเลย ฉันจะพิสูจน์ว่านายผิด
บางทีนายน่าจะลองเต้นระบำขอฝนดูนะ
ซูบาคงรู้ว่าต้องทำยังไง
-ซูบาอยู่ไหน -เจ้าไม่แคร์พวกเราเลย
ซูบาน่าจะเป็นผู้นำ ไม่ใช่เจ้า
เอาล่ะ ก็ได้!
ข้าจะไปปรึกษากับซูบา!
มาร์ตี้?
เฮ้ มาร์ตี้!
มาร์ตี้?
มาร์ตี้
นายไปเอาหมวกผลไม้นั่นมาจากไหนน่ะ
ขอโทษนะ โทษที
ไง มาร์ตี้อยู่มั๊ย
มีใครเห็นมาร์ตี้รึเปล่า
ตัวไหนในพวกเราคือมาร์ตี้ล่ะ
ก็ได้ ไม่เป็นไร แต่ถ้านายเจอเขา
ฝากบอกด้วยว่าอเล็กซ์เพื่อนของเขา มาบอกลา
บอกลา? อย่าเพิ่งไปสิ นายจะไปไหนน่ะ
-เราไปด้วยได้มั๊ย -ไม่ ไม่ได้ ฉันต้องไปคนเดียว
นายออกไปนอกเขตอนุรักษ์ไม่ได้นะ
จะทำอะไรน่ะ
-พวกนั้นขโมยหมวกนายแน่ -มีนักล่าอยู่เต็มไปหมด!
อย่างน้อยทิ้งหมวกไว้หน่อยสิ
มาร์ตี้! ฉันรู้นะ ว่านายอยู่ในนั้น
ก่อนฉันจะไป ฉันมีอะไรจะบอกนาย
นายเป็นเพื่อนที่เยี่ยมมาก
นายช่วยฉันเสมอ เห็นจุดดีในจุดด้อยของฉัน
ที่ฉันไม่เคยมองเห็น
ฉันไม่เคยอยู่กับนายตอนที่นายต้องการ
เหมือนอย่างตอนที่อยู่สวนสัตว์ก็เหมือนกัน
ฉันเป็นเพื่อนแบบไหนกันนะ คงเป็นประเภทเพื่อนแย่ๆล่ะมั๊งฉันว่า
ฉันอยากบอกให้นายรู้ว่าฉัน...
นายเป็นหนึ่งในล้าน
ซึ้งจังเลย
ซึ้งจริงๆ
เพราะงั้น หันหน้ามาหน่อยได้มั๊ย ฉันจะได้เห็นหน้านาย
ใช้แล้ว จับได้แล้ว!
ฉันเห็นนายนะ! ใช่ นายนั่นแหละ
นายที่อยู่ตรงนั้นน่ะ
แถวที่สิบสอง ตัวที่สองร้อยสามจากซ้าย
นั่นนาย มาร์ตี้
ฉันรู้ว่าเป็นนาย
รู้มั๊ย อะไรทำให้นายไม่เหมือนตัวอื่น
พวกนี้เป็นม้าขาวลายดำ ส่วนนายเป็นม้าดำลายขาว
นายมันช่างฝัน มาร์ตี้
เป็นแบบนี้มาตลอด รสนิยมเรื่องดนตรีดีเยี่ยม
แต่รสนิยมเรื่องเพื่อนยอดแย่
คือ ไม่ได้หมายถึงเมลแมนหรือกลอเรีย ฉันเอง
โอเค ฉันเอาด้วย
มาร์ตี้ นายไปกับฉันไม่ได้
นายไม่มีทางเลือกแล้ว
-พวกนายตรงนั้นน่ะ -จะบ้าเหรอ!กลับเข้ามานะ!
พวกมนุษย์จะจับนายไป!
อย่าทำหมวกหายล่ะ!
ลาก่อน เจ้าหมวก!
มีน้ำมั๊ย?
ม่าย มีแต่เพชรกับทอง
อย่าเพิ่งหมดหวัง
ฟังนะ! ข้าจะช่วยพวกเจ้า!
มีทางเดียวที่จะหาน้ำได้
ข้า ราชาจูเลียนที่รักของเจ้า
จะต้องมีเครื่องสังเวยเล็กน้อย ให้เจ้าแห่งน้ำเพื่อนของข้า
ในภูเขาไฟ!
แล้วจะเป็นไง
แล้วจะเป็นไงเหรอ? ถามได้ดี
เครื่องสังเวยของข้า ตกลงไปในภูเขาไฟ
พระเจ้าจะกินเครื่องสังเวยนั้น
ขอบใจ สำหรับเครื่องสังเวย
เอ้า เอาไปอีสิ ไม่ ไม่ พอแล้ว
ข้าจะรบเร้า จนกว่าท่านจะรับไปอีก
ข้าไม่อยากได้เครื่องสังเวยอีก!
ดูสิ ท่านผอมหมดแล้ว! ข้าบอกว่าพอแล้วไง!
พอพระเจ้ากินเครื่องสังเวย ก็จะมีความสุข
แล้วก็จะประทานน้ำมาให้ข้า แล้วข้าก็จะเอามาให้พวกเจ้า
อะไรนะ?
จะได้ผลเหรอ?
ไม่! ข้าหมายถึง ใช่!
ว่าไง มอริส
อา กระหม่อมว่า 50-50
งั้นเรามาลองกัน
ยอดเยี่ยม
ข้าขออาสาสมัครหนึ่งคน ที่จะลงไปในภูเขาไฟ
ให้พระเจ้ากิน
มีใครอาสามั๊ย ยกมือขึ้น!
ข้าต้องการใครสักคน ใครที่ไม่เจอความรัก
คนที่จะสบตากับความตาย เยี่ยงวีรบุรุษ
-ข้าไปเอง -เมลแมน?
เร็วเข้า! ก่อนที่พวกเราจะได้สติ!
เมลแมน เป็นบ้าอะไรของนาย
ยังไงฉันก็จะตายอย่แล้ว ถ้ามีโอกาส ฉันก็อยากหาน้ำให้เธอ ฉันว่ามันก็คุ้มนะ
บ้าไปแล้ว!
ฉันอยากให้เธอรู้ ตอนที่อยู่ที่สวนสัตว์
ไม่ใช่ทั้งหมอ หรือใบสั่งยา ที่ทำให้ฉัน มีชีวิตอยู่ได้
แต่คือเธอมาตลอด...
การได้เห็นเธอทุกวัน
ทำให้ฉันมีชีวิตอยู่ได้
เมลแมน! เดี๋ยว!
เมลแมน! เมลแมน! เมลแมน!
นี่คุณจะซึมแบบนี้ทั้งวันเหรอ
อย่ามา "ฮึ่ม" ใส่ฉันนะ
ฟังนะ ซูบา ปาฏิหาริย์เกิดขึ้นแล้ว
ลูกชายเรากลับมาสู้อ้อมอกแล้ว นั่นยังไม่ดีพออีกเหรอ
พูดเรื่องอะไรของเธอน่ะ
เราเสียเขาไปครั้งหนึ่งแล้ว อย่าเสียเขาไปอีกเลยนะ
ซูบา!
-ซูบา -ไสหัวไป!
เจ้าต้องการอะไร
มันแย่มาก
หนองน้ำแห้งขอดหมดแล้ว
แห้งเหรอ? เป็นไปไม่ได้!
ไม่มีอะไรเหลือแล้ว
เจ้าเป็นเจ้าป่า มาคุงกา เจ้าจะจัดการเรื่องนี้ยังไง
ลูกชายเจ้า อาลาเค บอกว่าเขาแก้ไขได้ แล้วก็ออกเดินทางไปต้นน้ำ
-นอกเขตอนุรักษ์รึ? -ม..ไม่นะ!
ข้าพยายามห้ามเขาแล้ว บอกเขาว่า มันเป็นการฆ่าตัวตายชัดๆ
เขาแน่วแน่แต่ จะพิสูจน์ตัวเอง ให้เจ้าเห็น
เธอรออยู่นี่ เผื่อเขากลับมา!
เร็วเข้า ซุบา!
คอข้าแห้งเป็นผงเลย
ที่นี่เริ่มน่าขนลุกรึยัง?
เราจะย่องเข้าไป หาต้นตอของปัญหา พวกนักล่าจะไม่รู้ตัวด้วยซ้ำว่าเราอยู่ตรงนี้
ทำไมเราต้องทำแบบนี้ด้วย
บางทีพ่อฉันอาจจะคิดว่าฉัน...
ฉันอยากแสดงให้พ่อเห็นว่า ฉันเป็นสิงโตตัวจริง
ที่ไม่ใช่สิงโตช็อคโกแลตอะนะ?
ฉันรู้ว่า มันเหลือเชื่อ แต่ปกติ สิงโตเขาไม่เต้นกัน
อะไรนะ!?
เท่าที่พ่อฉันรู้น่ะ
แต่เท่าที่ผู้คนรู้ นายดังจะตาย!
นั่นมันนิวยอร์ค..นี่แอฟริกา ผู้คนต่างกันเยอะ
มาร์ตี้! นี่ไงล่ะ!
นี่ไงที่ปิดกั้นน้ำอยู่! เร็วเข้า
อืม มีน้ำอยู่จริงๆด้วย
หมอบลง ดูนั่นสิ
ถักโซ่หนึ่ง ถักเพิร์ลสอง
ยายนั่นนี่!
-นี่ถูกมั๊ยครับ -เก่งมากจ้ะ
คุณยาย ทำช้าๆหน่อยสิครับ
ทำพันกันหน่อยนึงแล้วล่ะสิท่า
ไม่ อย่าเพิ่งดึง เดี๋ยวชั้นแก้ให้
เราต้องการไดนาไมท์ เอาติดตัวมาบ้างมั๊ย?
แย่จัง! ฉันเพิ่งใช้แท่งสุดท้าย หมดไปเมื่อเช้านี้เอง!
-นายพราน! -วิ่งคดเคี้ยวไว้!
-เลื้อยเข้า เลื้อย! -ท่าปลาหมึกกระเพื่อม!
ซิก แซก ซิก แซก!
ไม่ ไม่! ทำให้สับสนไว้!
เหมือนขีดกระดานวาดรูป!
ซับซ้อนไป! ปลาหมึยักษ์ ปลาหมึกยักษ์!
-วิ่งเข้ามาร์ตี้! -แต่ฉันทิ้งนายไม่ได้!
ไปตามคนมาช่วย! ทำท่าปลาหมึกกระเพื่อม! -กระเพื่อมไปเลย!
ขีดๆเขียนๆ! เขียนๆขีดๆ!
ช่วยเรา เรารักเธอ
โอเค
โอเค โอเค โอเค๊
-ช่วยเรา -เมลแมน
-เรารักเธอ -เมลแมน
ช่วยเรา
โอเค เอาล่ะนะ โอเค ไม่เป็นไร
-เมลแมน -เรารักเธอ
-เมลแมน -ช่วยเรา
เอาล่ะนะ! จะเอาล่ะนะ!
-นี่ฉลองอะไรกันน่ะ -โจ?
หมอผีโจเหรอ? เรานึกว่านายตายไปแล้วซะอีก!
ฉันก็นึกเหมือนกัน แล้วฉันก็นึกได้ ว่าจริงๆฉันมีจุดสีน้ำตาล อยู่เต็มตัว
งั้นเมลแมน ก็ไม่ได้กำลังจะตายน่ะสิ!
- แมนไม่ได้กำลังจะตาย! -โอไม่!
เมลแมน!
ขอทางหน่อย!
อย่าทำแบบนี้ จูเลียน! นี่มันบ้าชัดๆ
การโยนยีราฟ ลงปล่องภูเขาไฟเพื่อขอน้ำ มันบ้าเหรอ?
ใช่สิ!
-ได้โปรด เมลแมน! หยุดเถอะ! -กลอเรีย?
-เธอทำแบบนี้ไม่ได้นะ! -ทำไมล่ะ
เพราะว่า...
นายทำแบบนี้ไม่ได้ เมลแมน
อย่างแรกคือ มันเจ็บปวด
อย่างที่สอง ยังไงฉันก็ มีชีวิตอยู่ได้อีกแค่ 18 ชม.อยู่แล้ว
แต่ฉันต้องรู้นะ เมลแมน...
...ว่าสิ่งที่เธอบอกกับฉัน มันจริงหรือเปล่า
ก็ต้องจริงอยู่แล้วน่ะสิ
-นั่นมันงี่เง่าชะมัด -งี่เง่าเหรอ?
งี่เง่าตรงที่ฉันเฝ้าตามหามาครึ่งโลก
...แล้วกลับมาพบว่า ผู้ชายที่ดีที่สุดในโลก
อยู่กรงข้างๆฉันมาตลอด
งั้นก็คือฉันน่ะสิ เพื่อนบ้าน?
อีก 18 ชม.ต่อจากนี้ จะมีแค่เธอกับฉัน
ฉันจะใช้เวลาทั้งหมด ที่เธอมีเหลืออยู่
-เกิดอะไรขึ้นน่ะมอริส -กระหม่อมว่า ละครเพิ่งจบขอรับ
-เกิดอะไรขึ้นเนี่ย! -มาร์ตี้!
อเล็กซ์อยู่ในอันตราย! เราต้องไปที่ต้นน้ำเดี๋ยวนี้เลย!
-แล้วเครื่องบินล่ะ เป็นไงบ้าง -เยี่ยม! ไปกันเลย!
เราจะไม่ซ่อมเครื่องบินจนกว่า เราจะได้ผลตอบแทน ที่น่าพอใจ
เราจะขอลาคลอด
ลาคลอด? พวกนายเป็นตัวผู้กันนะ?
เราต้องการเครื่องบิน เพื่อภารกิจกู้ชีพ
ตอนนี้ ฉันทำอะไรไม่ได้ จนกว่าจะตกลงกับสหภาพได้
ฉันจะทับพวกนายให้แบนเลย ถ้าไม่ซ่อมเครื่องเดี๋ยวนี้
ธอไม่เห็นหรอว่า พวกสหภาพกำลังบีบคั้นฉันอยู่ ไม่ ฉันไม่อนุมัติการลาคลอด
างที อาจจะมีคนที่ไม่อยากให้ รูปพวกนี้กระจายออกไปทั่วทุ่งซะวันนา
ก็ได้ พวกนายมีสิทธิลาคลอด
ในที่สุด
เราไปไหนกันน่ะ นี่เรากำลังไปไหนกัน
ไม่นะ ได้โปรด ที่พวกนายจะย่างฉันหรอ
ไม่นะ นี่มันผิด
เห็นมั้ย พวกเราสามารถมีชีวิตรอดในป่าได้
ใครอยากกินสิงโตตุ๋นบ้างจ๊ะ
เรากินสิงโตไม่ได้นะ
ไม่ต้องห่วงจ้ะ รสชาติเหมือนไก่นั่นแหละ
ไม่นะ ไม่ อย่าไปฟังยายนั่นนะ
เธอเสียสติ พวกเรา!
ผมมาจากนิวยอร์คซิตี้!
ผมเอง อเล็กซ์ราชสีห์ไง! จากเซ็นทรัลปาร์คน่ะ
พ่อ!
คิดอะไรอยู่นะลูก ลูกไม่ควรจะมาที่นี่
หลบหลังพ่อไว้
พวกเขาเป็นชาวนิวยอร์คนะฮะพ่อ พวกเขาหยาบคายกับคนอื่น
หลบไป!
จะปล่อยให้มื้อเย็นหนีไปเหรอ?
-ลูกจะทำอะไรน่ะ -ก็ทำอย่างเดียวที่ผมทำเป็นไงครับพ่อ
อะไรกันนั่น
ฉันรู้จักท่าเต้นนี้
อเล็กซ์?
-นี่อเล็กซ์ราชสีห์นี่! -จากเซ็นทรัลปาร์คไง!
นั่นอเล็กซ์!
มีสิงโตอยู่ตัวเดียวที่เต้นแบบนี้ได้!
ช่างสง่าจริงๆ
ไม่น่าเชื่อ
เขาทำแบบนั้นได้ยังไง
พ่อทำอะไรน่ะฮะ
เต้นกับลูกล่ะมั๊ง คิดว่านะ!
ไม่ต้องคิดฮะพ่อ รู้สึกมัน!
ผีเสื้อ!
รู้สึกแล้ว! พ่อรู้สึกแล้ว!
คำราม!
ช่างงดงามจริงๆ เอาล่ะ มาเริ่มกินกันเถอะ!
พ่อ ระวัง!
อะไร...
อเล็กซ์! ขึ้นมาเร็ว!
ต้องรีบไปให้เร็วที่สุด เธอจะยิงเราแล้ว!
-อะไรนะ -เธอมีปืน!
รีบออกไปให้เร็วที่สุด! บอกต่อด้วย!
เขาบอกว่าตรงนี้กำลังสนุก ไปพังเขื่อนกันเร็ว
สคิปเปอร์! อเล็กซ์อยากจะพังเขื่อน
ไม่มีปัญหา! แต่เตรียมขุดหลุมฝังเขาได้เลย
-กลับลำหน่อยพวกเรา! -รับทราบ รับทราบ สกิปปี้
เอาเลย! เอาเลย
กลับมานะ! นั่นมันมื้อเย็นชั้น!
โควาสกี้ เดินเครื่องเต็มสูบ
ดนตรี!
-ฉันชอบเพลวนี้จัง -ไม่เคยตกยุคเลย
ท่อนฮุคติดหูดีนะ เอาล่ะ ลดเพดานบินลง!
จับไว้ให้แน่นๆ! ได้เวลาระเบิดเขื่อนแล้ว!
เกาะแน่นๆนะน้องนะ! ลุยเลย!!
บอกเขาว่าให้ดึงเราขึ้นไป! พวกนั้นจะฆ่าเรา!
มันต้องมีหนทางอื่น! บอกต่อที
พวกเขาบอกว่า อย่าดึงขึ้นไป ฆ่าเขาซะ ไม่มีทางอื่น
แน่ใจนะ?
ไม่มีการเสียสละใดที่ยิ่งใหญ่ไปกว่า การเสียสละชีวิตของคนอื่น
ไม่นะ! เมอดิค!
ความเร็วสูงสุด!
เข้ามาเลย!
เจ้าแมวดื้อ
สงสัยจังว่าทำไมการบูชายันถึงไม่ได้ผล
วิทยาศาสตร์เป็นเรื่องตายตัวพะย่ะค่ะ
ข้าคงจะยอมโดดลงปล่องเองแล้ง ถ้าข้าไม่ได้ผิวปากเก่งขนาดนี้
เจอแล้ว! ข้าเจอท่านแล้ว!
มอร์ท?
เจ้าปลาบ้า!
สงสัยจังว่าพระเจ้าชอบอาหารทะเลรึเปล่า
ลองดูกัน
ดูสิ มอริส
-ทันตาเห็นเลย -ข้าทำสำเร็จ!
-ข้าทำสำเร็จ!-ข้าทำสำเร็จ!
ก็ได้ เจ้าทำสำเร็จ!
โอ้ เย่!
ดูสิ!
-นั่นอาลาเค! -ซูบาด้วย
พวกคุณทำสำเร็จ!
อาลาเค ซูบา ทำสำเร็จ!
ซูบา! อาลาเค!
พวกเธอกลับมาแล้ว!
ดีใจจังที่พวกลูกปลอดภัย!
หลีกทาง
ตาย ตาย ตาย
เจ้าก็รู้ ซูบา ถ้าข้าจำไม่ผิด เจ้าลาออกจากตำแหน่ง
และถูกเนรเทศออกไปแล้ว
เพราะฉะนั้นอย่าคิดว่า นี่จะเปลี่ยนแปลงอะไร
เจ้าพูดถูก ความจริงข้ามีของมาฝากด้วย ของที่ระลึกจากข้า
กระเป๋าของมนุษย์ มีชื่อมากในที่ที่ผมจากมา
-ข้าไม่รู้จะว่าไงดี -มั่นคง แข็งแรง แถมใส่ของได้เยอะด้วย
สายปรับความยาวได้มั๊ย? แค่นี้กำลังดี คงจะเหมาะสะพายไปเดินป่า
แต่เจ้าก็ยังถูกเนรเทศอยู่ดี
เราก็คิดว่าเจ้าคงจะพูดแบบนี้แหละ
กระเป๋าถือชั้น!
เจ้าแมวดื้อ!
ไม่ ไม่ ไม่ ไม่ ไม่ ม่ายย!
ลูกควรจะได้รับสิ่งนี้
ยินดีต้อนรับสู่ฝูง
ขอบคุณฮะพ่อ แต่นี่เป็นของพ่อนะฮะ
ไม่ใช่ลูก เป็นของเรา!
ลูกชายข้า! ราชาแห่งนิวยอร์ค!
นี่ลูกชายชั้น!
ความรักเอาชนะความแตกต่าง
เรามาร่วมชุมนุมกันในวันนี้ เพื่อร่วมเป็น ศักขีพยาน ให้กับความรักเช่นนี้
เจ้าตกลงจะรับ และดูแลกันและกันในยามดี หรือแม้ในยามเจ็บไข้มั้ย
ในยามดีครับ
ช่างเป็นคู่ที่น่ารัก พิลึกดีจัง
อยู่กันไม่ยืดหรอก
ขอฉันจูบเจ้าสาวได้มั๊ย?
ไม่! ดนตรี!
-เสากระโดง -เช็ค
-ปีก -เช็ค
-เพชรและทอง -เช็ค
-บ๊ายบาย -เราจะคิดถึงพวกเจ้า
แล้วเจอกันนะ
เราจะกลับมา หลังจากไปดื่มน้ำผึ้งพระจันทร์ ที่มอนติคาร์โล
หรือตอนที่ทองหมด
รีบกลับมานะ!
แม่ ให้เวลาพวกเขาสบายๆเถอะ นิวยอร์คไม่หนีไปไหนหรอกฮะ ใช่มั๊ยพวก!
นายพูดถูกที่สุด!
ตราบใดที่ฉันอยู่กับเธอ...
...และพวกนายสองคน ฉันไม่สนหรอกว่าเราจะอยู่ที่ไหน
เธอหัวเราะได้ไพเราะที่สุดเลยว่ามั๊ย
รักไม่มีพรหมแดงจริงๆ!
รู้สึกว่า เราคงต้องติดอยู่กับพ่อ อีกสักพักแล้วล่ะฮะ
พ่อ? ทำไมเหรอฮะ?
ผมแค่คิดว่าเราอาจจะได้ ใช้เวลาด้วยกันอีกนิดแล้ว...
-พ่อหลอกผมซะสนิทเลย! -พ่อหลอกลูกได้แล้ว!
พ่อหลอกผมด้วยมุกเก่าของผมเนี่ยนะ
-พ่อหลอกลูกได้ละกัน!
พ่อฉันก็ไม่เลวนี่เนอะ มาร์ตี้
-มาร์ตี้? ใครกันมาร์ตี้? -ไม่เอาน่า
-ฉันไม่รู้จัก มาร์ตี้ -นายหลอกฉันไม่ได้แล้ว
มาร์ตี้ไม่ได้อยู่นี่
มาร์ตี้! แค่ฉันมองตานาย ฉันก็รู้แล้วว่าเป็นนาย
เราเดินทางมาไกลเหลือเกิน เดินทางมาแสนนาน
แต่ตอนนี้เราได้พบบ้าน ที่รู้สึกเหมือนสรวงสวรรค์
เราเดินทางมาไกลเหลือเกิน เดินทางมาแสนนาน
แต่ตอนนี้เราอยู่บ้านเราแล้ว
เฮ่! ส่ายก้นหน่อย! ส่ายหน่อย!
โยกย้าย! โยก! โยก!
บทบรรยายไทยโดย Kridsada
www.thaisubtitle.com
บรรยายไทยโดย FureN bbooyyxx g0dzillaz genie ZeSTiQue
direks kridsada18